Szmizjerka stała się podstawowym uniformem kobiet w USA w latach 50. XX w.: Schludna, wyrazista, szykowna i uniwersalna. Połączenie spódnicy i bluzki koszulowej z początku XX w. rozwinęło się w sukienkę wyglądającą tak, jakby składała się z dwóch części Strój ten był masowo produkowany przez Henry’ego Rosenfelda, który oferował wybór niedrogich sukienek o różnych fasonach i z różnych tkanin, by zadowolić wszelkie gusty.
Szmizierki dla Rosenfelda projektowała Elizabeth Hilt, której wrażliwość na szczegóły sprawiła, że jej projekty były zawsze trochę lepsze od konkurencyjnych: kołnierze były perfekcyjnie
dopasowane, zaopatrywała też każdy model w inne charakterystyczne detale, by stworzyć sukienki, które spodobają się każdemu.

        Ta klasyczna szmizjerka z cytrynowożółtej wełny zapinana jest aż po dekolt przy szyi z szerokim, prostokątnym kołnierzykiem z zaokrąglonym załamaniem z tyłu, tak że odstaje lekko od szyi. Dwa szwy biegną w górę od talii do czubków piersi, dzięki czemu góra jest ściśle dopasowana. Sześć kontrafałd, trzy z przodu i trzy z tyłu, zaszytych od talii do górnej części bioder, opada, rozszerzając się i tworząc szeroką spódnicę. Pionowe kieszenie ukryte są w fałdach po obu stronach spódnicy, 
Dopasowana szmizjerka uważana była za półformalny strój i wymagała właściwych dodatków – właśnie ten mały kapelusz w lamparcie cętki , który ciasno opasywał głowę, był takim stosownym dodatkiem dla szmizjerki.

Zobacz jaką mamy dla Ciebie propozycję w naszym Sklepie: Twoj.Sklep.pl